بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي
12
التوسل إلى الترسل ( فارسى )
و باستظهار دولت قاهره ثبتها اللّه اميدوارم و بيمن ذكر مبارك خدايگانى وثوق دارم ، كه تيزنظران فصاحت اگر به چشم انصاف نگرند و حجاب غرض از پيش بردارند ، چهرهء اين سواد را از جمال دلگشاى نكت غريب بىبهره نبينند ، و سالكان طريق كتابت اگرچه « 1 » بر جادهء راستى روند ، در هر طرف ازين مجموع با چندگونه طرف دو چهار زنند « 2 » ، و بر خلاف « 3 » آنچه مشاهده است « 4 » در مكتوبات كسانى كه بدين « 5 » علم موسوم بودهاند بر كلمات مكرر كمتر عثور يابند ، و اللّه يمن علينا بتصديق الظن و تحقيق الامل و يثبت اقدامنا فى مصارع - القول و العمل . هم از مطلع كار و مبدأ تشبيب و اول ديباچه اطناب پيش آوردم ، و سپيد كارى « 6 » اول الدن دردى آغاز نهادم ، همانا وقت آن « 7 » آمد كه در مقصود خوض پيوندم « 8 » ، و اين « 9 » قدر كه ازين رسايل موجود است بر سه قسم در قلم آرم « 10 » . اول « 11 » مناشير ديوانى و فتوح و عهد « 12 » و معاهدات . دوم « 13 » امثله و مكاتبات « 14 » كه از حضرت « 15 » اجلها اللّه بملوك و اصحاب اطراف نافذ گشت « 16 » . سيم « 17 » اخوانيات و ملاطفاتى كه من ببزرگان و دوستان نوشتهام ، ( و اللّه المستعان « 18 » . ) قسم اول « 19 » [ مناشير ديوانى و فتحنامهها و عهود مشتمل بر بيست و يك منشور ] نسخت منشور ايالت جند است كه بر نام ( خداوند و « 20 » ) خداوند زادهء جهان خاقان معظم خلد اللّه ملكه اصدار افتاده است ، ( و اين از مناشير « 21 » ) است كه در
--> ( 1 ) ظ ، اگر . ( 2 ) ظ ، آيند . ( 3 ) از كلمهء خلاف نسخهء پاريس شروع مىشود و متن اين نسخه از اين موضع با نسخهء مزبور مقابله شده و تصحيحات تا به اين موضع بواسطهء يكى بودن نسخه عموما احتمالى است . ( 4 ) ظ ، مشاهد است . ( 5 ) ، درين . ( 6 ) و پيشكارى . ( 7 ) سا . ( 8 ) كنم . ( 9 ) و ازين . ( 10 ) آورم . ( 11 ) قسم الاول در . ( 12 ) و عهود . ( 13 ) قسم الثانى در . ( 14 ) و مكاتباتى . ( 15 ) ضا ، جلت . ( 16 ) شده است . ( 17 ) قسم الثالث در . ( 18 ) سا . ( 19 ) نخستين . ( 20 ) سا . ( 21 ) و آن از مناشيرى .